Bir arkadaş grubu ortak bir arkadaşlarının Büyükada’da gerçekleşecek olan düğünü için yola çıkar. Erhan bir el kamerasıyla birlikte geçirdikleri bu günün her anını kaydeder. Düğün kısa sürede kan revan içinde bir şahıs tarafından saldırıya uğrar. Düğün davetlileri yavaş yavaş büyüyen bir zombi kitlesine dönüşmeye başlar. Sağ kalmayı başaran küçük bir grup için ertesi sabaha kadar adadan çıkış yoktur.

 

El kamerasıyla çekilen kayıtlardan ibaret olan korku filmleri -özellikle de zombi filmleri- furyasına bir örnek de Türk sinemasından geliyor. Türk bir zombi filmi gereksinimi içinde olduğumuz son derece şüpheliyken, Ada: Zombilerin Düğünü bir de bu korku türünün parodisini yapıyor. Yani aslında hala Türk bir zombi filmi yok, yalnızca ‘zombi’ temalı bir Türk komedisi var.

 

Nitekim Ada hiçbir şekilde ürpertici ya da gerçekçi olmaya çalışmıyor. Türklerin genelde yabancılarla ilişkilendirdiğimiz durumlarla karşılaştığında akıllarına gelen türlü laf kalabalıklarından oluşan bir seri fıkrayı andırıyor.

Bana öyle geliyor ki, Ada, sinema salonları için değil, filmde emeği geçenlerin bir ev partisinde izleyip eğlenmeleri için yaratılmış.

 

Selin Sevinç